De jungle achter het tuinfeest
In 2022 stonden wij bij het afstuderen van onze dochter in de weelderige privétuin van Stanford-president Marc Tessier-Lavigne. Een jaar later werd hij afgezet.
Blauwe lucht, bruisende flessen en een bizar uitzicht over Silicon Valley. Dit was de absolute top van de academische voedselketen. Stanford University wisselt MIT en Harvard af als meest begeerde universiteit in de VS, met een budget hoger dan dat van 116 landen en met 1.700 eerstejaars. Achter de façade van dat tuinfeestje bleek een wezenlijk andere realiteit. Een jungle die zich verkleedt als een veilige dierentuin.
De academische top als meedogenloos jachtgebied
Stanford is niet langer alleen een universiteit. Het is een jachtgebied. Venturecapitalists lopen er over de campus op safari naar de volgende Sam Altman of Evan Spiegel. Soms wachten ze niet eens en worden er daadwerkelijk miljoenen overgemaakt voordat je bent afgestudeerd. Die investeerder wil blijkbaar weten of je de wereld kunt veranderen voordat je prefrontale cortex klaar is. Terwijl je in flipflops over de campus slentert.
Het ‘Stanford Duck Syndrome’ en de val van de president
De Stanford-president werd ontmaskerd door Theo Baker, destijds een 17-jarige student. De president had structureel geweigerd om gemanipuleerde onderzoeksdata te corrigeren, zo bleek. Voor zijn journalistieke hoogstandje kreeg Baker de George Polk Award, maar in plaats van zegevieren voelde hij een leegte die hij niet had verwacht.
Waarschijnlijk was Baker uitgeput door het Stanford Duck Syndrome, het schijnbaar moeiteloze succes aan de oppervlakte, terwijl je onder water als een bezetene trappelt om niet te verzuipen. Hij nam een handvol oxycodon, landde op de vloer van zijn studentenkamer en werd ternauwernood gered door een Narcan-spuitje.
Op de campus had hij meer gesprekken met miljardairs dan met dates. Baker heeft net een boek geschreven, How to Rule the World, waarvan hij de filmrechten al heeft verkocht. De cultuur die hij in zijn boek blootlegt is grappig en alarmerend. Crypto-miljardairs klagen over het gebrek aan French toast op hun privé-eiland. Intussen frauderen studenten met AI die hen stelselmatig afschermt van cognitieve frictie.
De eerste AI-generatie: fraude en spieken via algoritmes
Baker beschrijft Stanford als de eerste echte lichting van het AI-tijdperk. AI is overal: van de beroemde AI-goeroes voor de collegezalen tot dates. Hij kent niemand die AI niet voor huiswerk gebruikt. In een enquête zei 49 procent van de studenten liever te spieken op een tentamen dan te zakken. Stanford heeft inmiddels weer ouderwetse schriftelijke tentamens ingevoerd, met blauwe boekjes en toezicht.
Wibe Wagemans is een Nederlandse ceo/boardmember en investeerder in Silicon Valley. Hij deelt via expertblogs en interviews op deze website zijn kennis over het bedrijfsleven in de Verenigde Staten. Ook maakte hij met Gerben van Drielde podcast Even bellen met Silicon Valley.
Samen met journalist Eva Schram schreef Wibe The Secret of Silicon Valley, via onder meer deze link is het boek te bestellen.
Stanford heeft de nodige fraudeurs: Elizabeth Holmes zit in de gevangenis. Sam Bankman-Fried zat onder huisarrest bij zijn ouders die allebei Stanford hoogleraren waren. In recht en ethiek. Do Kwon, de fraudeur achter Terra, hoort inmiddels ook in dat rijtje thuis.
De Palo Alto-methode: van toptalent tot miljardenfraudeur
Volgens Baker is fraude een directe uitkomst van de universitaire cultuur van straffeloosheid. De recensent in de Washington Monthly vraagt of Stanford überhaupt anders kan zijn. Oprichter Leland Stanford fokte paarden en liet ze veel te vroeg te hard galopperen. De Palo Alto-methode. De universiteit doet hetzelfde met mensen. Geld geven. Kijken wie breekt. De rest noemen ze succesverhalen.
Het probleem is dat Stanford tegelijk moreel, immoreel, meedogenloos en productief is, maar ook zelfreinigend. Deze uitwassen zijn waarschuwingen. Uit dezelfde omgeving die Elizabeth Holmes voortbracht, komen ook wereldtoppers en toonbeelden van integriteit, zoals Michael McFaul en Rachel Maddow.
Gelukkig zijn er jagers in de jungle. Zoals Theo Baker, die de president van Stanford ten val bracht. En klokkenluider Tyler Shultz, die nog in de advisory board van mijn biotech-startup heeft gezeten en hetzelfde deed met Elizabeth Holmes. Zij overleven de waanzin niet omdat het systeem ze beschermt, omdat ze begrepen dat de frictie het punt was.
Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in:
