HR

Leeftijdsdiscriminatie bij werving en selectie rukt op: 77 procent meer meldingen

Leeftijdsdiscriminatie komt vaker voor. In 2025 kreeg het College 175 meldingen en 42 verzoeken om een oordeel over dit onderwerp.  Leeftijdsdiscriminatie komt vaker voor. In 2025 kreeg het College 175 meldingen en 42 verzoeken om een oordeel over dit onderwerp. Beeld: Shutterstock
Leeftijdsdiscriminatie komt vaker voor. In 2025 kreeg het College 175 meldingen en 42 verzoeken om een oordeel over dit onderwerp. Beeld: Shutterstock
Leestijd 2 minuten

In 2025 registreerde het College 2.478 meldingen van mensen die zich gediscrimineerd voelden. Net als voorgaande jaren gingen de meeste meldingen over geslacht, ras en handicap of chronische ziekte.

Daarnaast ontving het College 853 verzoeken om een oordeel, die eveneens vooral over deze gronden gingen. In 63 procent van de 139 oordelen werd discriminatie vastgesteld. Dit is een stijging van 23 procent ten opzichte van 2024.

Leeftijdsdiscriminatie betekent dat iemand wordt benadeeld op het werk vanwege leeftijd

Discriminatie op grond van leeftijd

Leeftijdsdiscriminatie dook opvallend vaak op. In 2025 kreeg het College 175 meldingen en 42 verzoeken om een oordeel over dit onderwerp. Dit is een stijging van 77 procent in het aantal meldingen en 31 procent in het aantal verzoeken ten opzichte van 2024.

Leeftijdsdiscriminatie betekent dat iemand wordt benadeeld op het werk vanwege leeftijd. Dat kan direct, bijvoorbeeld als een vacature zegt ‘maximaal 35 jaar’. Maar het kan ook gaan om indirecte leeftijdsverwijzingen, zoals vragen om studenten of om starters op de arbeidsmarkt.

Iedereen kan ermee te maken krijgen: jong en oud. Dat is wat deze discriminatiegrond zo bijzonder maakt. Leeftijdsdiscriminatie is niet alleen in strijd met de wet, maar zorgt er ook voor dat veel talent onbenut blijft.

Wanneer het College oordeelt dat er sprake is van discriminatie, ondernemen organisaties vaak concrete stappen

Oordeel eigen handelen

Organisaties kunnen het College ook vragen om te onderzoeken of hun beleid of werkwijze discriminerend is. Dit noemen we een ‘oordeel eigen handelen’. Een goed voorbeeld is het verzoek van de Raad voor de leefomgeving en infrastructuur.

De Raad vroeg het College of het hanteren van een maximale leeftijdsgrens van 30 jaar voor junior-raadsleden in strijd is met de wet. Het College oordeelde dat dit inderdaad discriminatie op grond van leeftijd oplevert. Volgens het College waren er andere manieren om ruimte te geven aan jonge perspectieven, zonder oudere kandidaten bij voorbaat uit te sluiten.

Lees ook: Diversiteit en inclusiviteit bij bedrijven: ‘Waar je voorheen pink washing zag, zien we nu pink hiding’

Maatregelen na oordeel

De monitor laat opnieuw zien dat het zin heeft om discriminatie aan te kaarten. Wanneer het College oordeelt dat er sprake is van discriminatie, ondernemen organisaties vaak concrete stappen. In 2025 nam 77 procent van hen maatregelen om herhaling te voorkomen en discriminatie actief tegen te gaan.

Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in: