Volgens het rapport van Ember uit maart 2026, ‘The energy security fallout: from fossil fuel fragility to electric independence’, bespaarden elektrische voertuigen (EV’s) in 2025 wereldwijd 1,7 miljoen vaten olie per dag. Dat is geen geringe prestatie. Het vertegenwoordigt 70% van wat Iran dagelijks via de Straat van Hormuz exporteert. De ontwikkelingen van enkele maanden geleden in Venezuela en meer recentelijk in het Midden-Oosten vormen een abrupt ‘back to basics’-moment voor Europa.
Olie als politiek wapen en de kwetsbaarheid van Europa
In een steeds digitalere wereld zijn we misschien vergeten dat moderne economische groei zwaar steunt op overvloedige en goedkope energie, in het bijzonder olie. Als deze energie schaars of duur wordt, raakt het volledige economische systeem gedestabiliseerd. Olieproducerende landen zijn zich hier terdege van bewust. Van de oliecrisis in 1973 tot die van vandaag: olie is een politiek wapen. Een olie-embargo of een productiebeperking heeft direct impact op de groei en wakkert de inflatie aan.
In de afgelopen twee eeuwen heeft de wereld geprofiteerd van een uitzonderlijke groei, gedreven door wijdverbreide toegang tot fossiele brandstoffen: machines zijn krachtiger, transportkosten kelderden en de productie explodeerde. Dit zogenaamde ‘zwarte goud’, dat in slechts één geraffineerde liter meer energie bevat dan 80 galopperende paarden in 1 minuut kunnen opwekken, heeft echter drie grote gebreken: het vervuilt, het is eindig en het is niet gelijkmatig over de planeet verdeeld. Vandaag de dag zijn het vooral die laatste twee punten die het tot een begeerde grondstof maken, zowel voor private ondernemingen als voor overheden.
Lees ook: Europese auto-industrie: Jos van den Bergh verduidelijkt hoe Brussel bij autobazen aan de rem trekt
De hoge prijs van afhankelijkheid: 100 miljard dollar verlies per jaar
Voor landen die niet het geluk hadden olie onder hun voeten te hebben (of waarvan de bronnen opdrogen), zijn er twee opties: olie elders kopen of energie-autonomie ontwikkelen. Dit is de aanpak van enerzijds de Verenigde Staten en anderzijds China, dat al decennialang bouwt aan een industrie voor elektrische voertuigen.
In Europa importeren we 97% van onze olie, wat neerkomt op 10,5 miljoen vaten per dag. 70% van deze consumptie wordt gebruikt voor transport. We kijken feitelijk toe hoe er jaarlijks 100 miljard dollar uit onze economie wegstroomt. Dat is kapitaal dat letterlijk in rook opgaat, in plaats van investeringen in Europese groene energieprojecten. Door Europese stroom te kopen, wordt een gelijkwaardig bedrag aan waarde lokaal herinvesteerd.
Stagnerende EV-markt: waarom de Nederlandse energietransitie hapert
In Europa waaien we met alle winden mee. De Nederlandse overheid blijft haar ambitie uitspreken dat ‘zoveel mogelijk mensen kiezen voor een auto die geen schadelijke CO2 uitstoot’. Toch betalen eigenaren van elektrische voertuigen sinds 1 januari 2026 tot wel 70% van het volledige wegenbelastingtarief, terwijl ze slechts twee jaar geleden nog volledig waren vrijgesteld.
Het gevolg is dat het aantal registraties van elektrische voertuigen in Nederland in de eerste twee maanden van 2026 met maar liefst 34,9% is ingestort, terwijl de vraag naar hybrides toeneemt. Ondertussen voert de voltallige Tweede Kamer een dringend debat over hoe de benzineprijzen aan de pomp voor automobilisten zijn te maximaliseren.
Kiezen voor de toekomst: de weg naar Europese energie-onafhankelijkheid
Deze crisis biedt de kans om keuzes te maken voor toekomstige generaties en aan de juiste kant van de geschiedenis te staan: het bouwen aan een veerkrachtige, groene en onafhankelijke toekomst. Ja, we staan vandaag voor aanzienlijke uitdagingen en er zijn fouten gemaakt: ons stroomnetwerk voor transmissie en distributie is overvol, we hebben kerncentrales gesloten, we zijn er niet in geslaagd een eigen batterij-industrie op te bouwen, en nog veel meer.
Maar is dat voldoende reden om op te geven en op onze stappen terug te keren? Nee. Het accepteren van een faustiaans pact om onze afhankelijkheid te voeden van wat OPEC-oprichter Juan Pablo Pérez Alfonzo de ‘uitwerpselen van de duivel’ noemde, zou getuigen van dezelfde strategische bijziendheid als dieselgate. Het zou een vergiftigd geschenk zijn aan toekomstige generaties.
Eind 2024 hadden de Verenigde Staten geen eigen productiecapaciteit voor batterijen: tegen 2025 beschikten ze over 20 GWh en ze liggen op koers om tegen het einde van het jaar 96 GWh te bereiken, genoeg om aan de binnenlandse vraag te voldoen zonder afhankelijk te zijn van import. Onze toekomst ligt in onze eigen handen. De technologieën zijn er, en we kunnen de manier waarop we leven elektrificeren.
Louis-Charles Mosseray is General Manager Benelux bij Electra. Als ingenieur beschikt hij over uitgebreide expertise in de mobiliteits- en energiesector. Hij begon zijn carrière als manager binnen deze sectoren bij McKinsey & Company. Gedreven door een sterke ondernemersgeest richtte Louis-Charles vervolgens twee eigen ondernemingen op in respectievelijk de gezondheids- en energiesector.
Sinds de zomer van 2022 is hij werkzaam bij Electra, waar hij aan de wieg stond van de eerste buitenlandse vestigingen in België en Luxemburg in 2022, gevolgd door de uitbreiding naar Nederland in 2024. Hiermee legde hij de basis voor de verdere Europese groei van Electra, dat inmiddels in tien landen actief is.
Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in:
