Uitzendkrachten: pensioenlasten exploderen
Per 1 januari 2026 is het speelveld voor uitzendkrachten door wets- en CAO-wijzigingen volledig veranderd. De nieuwe wetgeving gecombineerd met de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (WTTA) per 2027, is opgesteld om meer zekerheid, gelijkwaardigheid en eerlijkheid te brengen in de flexmarkt door het verschil met vast werk te verkleinen, malafide bureaus te weren en structurele onderwaardering van uitzendkrachten tegen te gaan.
Het doel is om uitzendkrachten dezelfde totale waarde aan arbeidsvoorwaarden te geven als hun vaste collega’s, met meer stabiliteit en minder concurrentie op arbeidsvoorwaarden. Uitzendbureaus moeten vanaf dag één de volledige pensioenpremie van 15,9 procent afdragen.
Het gevolg hiervan is direct al zichtbaar voor ondernemers die gebruik maken van flexarbeid: tarieven zijn aanzienlijk gestegen, ongeacht functie, contractvorm of sectorpremie. Werkgevers zien hun flexibele schil significant duurder worden door hogere sociale verzekeringslasten, WGA/ZW-premies en ZVW-heffing. Voor bedrijven met een sterke afhankelijkheid van uitzendkrachten betekent dit een directe ‘hit’ op kostprijzen en marges. Een trend die aanhoudt zolang de arbeidskrapte speelt.
Logistiek en transport: kantelpunt aangebroken
De Nederlandse transportsector staat in 2026 nog meer onder druk dan in 2025, met kostenstijgingen tot 15, 20 procent door een optelsom van factoren. Stijgende arbeidskosten, chauffeursschaarste, de genoemde flexwet-aanpassingen en CAO’s stuwen de prijzen verder omhoog.
Dit wordt verder versterkt door de kilometerheffing op snelwegen en hoofdwegen die per 1 juli 2026 wordt ingevoerd vrachtwagens vanaf 3.500 kilogram. Deze maatregel stimuleert schoner transport door tarieven te koppelen aan emissieklasse en gewicht, en vervangt het Eurovignet plus (delen van) de motorrijtuigenbelasting.
Bedrijven met veel kilometers op diesels zien hogere variabele kosten (bijvoorbeeld 0,16-0,19 euro/kilometer voor zware trucks), maar besparen op vaste belastingen zoals MRB (tot 12 ton volledig geschrapt). Voor een truck met 50.000 kilometer per jaar kan dit netto 5.000 tot 9.000 euro extra kosten betekenen, tenzij overgestapt naar emissievriendelijke alternatieven. Investeringen in elektrische voertuigen worden gestimuleerd via subsidies.
Vervoerders die nu al opereren met 1-2 procent marges krijgen het hierdoor zwaar en zullen niet in staat zijn de noodzakelijke investeringen te doen en deze meerkosten door te belasten naar de klant, terwijl de vraag naar transport doorgroeit als gevolg van een hoge koopkracht.
In een bredere context voorzien specialisten meer toeslagen op facturen, overnames en systeemwijzigingen die tarieven opdrijven met 4 tot 10 procent. Nearshoring verschuift supply chains, maar voegt complexiteit toe via duurzaamheidsrapportage en bijbehorende kosten.
Wagenpark en mobiliteit: meer dan alleen kosten
Nederlandse werkgevers betalen als fiscale maatregel om ‘groen’ rijden te stimuleren vanaf 2027 12 procent extra belasting op de catalogusprijs van niet-emissievrije auto’s. Dit geldt voor auto’s met een benzine-, diesel- of hybride motor die je ter beschikking stelt aan medewerkers voor privégebruik of woon-werkverkeer.
Werkgevers betalen dit via de loonheffing als pseudo-eindheffing, hetgeen betekent dat dit niet doorberekend kan worden aan de medewerkers.
Auto’s die rijden op fossiele brandstoffen die voor 1 januari 2027 zijn aangeboden aan medewerkers vallen onder een overgangsregeling die per 17 september 2030 stopt. Een dergelijke auto na die datum aangeboden met een catalogusprijs van 35.000 euro kost je als werkgever dus 4.200 euro extra. Heb je er daar dus 250 van rondrijden, dan ben je dus ruim 1.000.000 euro aan extra kosten verder.
Een natuurlijke reactie zou kunnen zijn om de budgetten te verkleinen. Echter, zo zeer als het een kostenvraagstuk is, raakt het ook de onderwerpen duurzaamheid (uiteraard!) en HR-beleid. Immers, wat betekent een keuze voor het wel of niet aanbieden van een auto voor potentiële nieuwe medewerkers? Ben je dan nog steeds een aantrekkelijke werkgever? Met andere woorden: ben je nog steeds in staat om effectief te werven? En andersom: ben ik dan voor mijn bestaande populatie medewerkers nog steeds interessant?
Het puur vanuit perspectief van kosten benaderen van dit vraagstuk is dus te kort door de bocht. Bezint eer ge begint!
Lees ook - Europese auto-industrie: Jos van den Bergh verduidelijkt hoe Brussel bij autobazen aan de rem trekt
Is het dan alleen maar ellende in 2026?
Nee, zeker niet. Zo heeft Microsoft aangekondigd per 1 februari 2026 de tarieven wereldwijd te harmoniseren naar actuele wisselkoersen. Voor klanten die in Euro’s afrekenen betekent dit een daling van kosten tot 7,5 procent bij het afsluiten van nieuwe contracten voor clouddiensten. Let wel op: ook de jaarlijkse indexatie is al aangekondigd op 1 juli 2026 met een stijging tot 20 procent afhankelijk van de gekozen licentie. Er ligt dus een kans die verzilverd kan worden, maar dan is tijdig schakelen en de juiste wegen bewandelen wel noodzakelijk.
Lees ook - Van handelsconflicten tot inflatie en AI: dit zijn de 10 Zwarte Zwanen (Black Swans) van 2026
Structurele kostendruk vraagt om slimmer inkopen
Wat wel duidelijk is, is dat kostendruk geen tijdelijk fenomeen is, maar structureel door regulering, inflatie en geopolitiek. Deze kosten kunnen lang niet altijd worden doorgelegd naar je klant, zeker niet in commodity markten waar prijs en beschikbaarheid de belangrijkste factoren zijn om te kopen (of dus niet). Het counteren van deze kostendruk is geen kwestie van alleen maar scherper inkopen, maar eerder slimmer inkopen.
Ontvang elke week - op maandag - het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in en maak kans op een Apple Watch!
