Pepijn (27) werkt bij miljardenbedrijf Hugging Face in Parijs: ‘Binnen 5 jaar doet een robot thuis de vaat’

Hugging Face, gevestigd in Parijs, is een onlineplatform en AI-community waar ontwikkelaars en onderzoekers kunstmatige intelligentie (AI) en machinelearningmodellen met elkaar delen. Pepijn Kooijmans leidt het roboticateam Le Robot, een opensourceplatform en bibliotheek binnen Hugging Face, bedoeld om robotica en machine learning toegankelijk te maken voor iedereen.

De Nederlander relativeert direct zijn rol in het team. ,,Uiteindelijk zijn we met een hele hoop slimme mensen bij elkaar. Dus is het vooral de visie uitzetten en de nieuwe dingen in de gaten houden. En tegelijkertijd zelf dus ook volle bak meedenken en meewerken aan de bibliotheken zelf’’, legt hij uit.

Voor Kooijmans betekent leidinggeven niet dat hij op afstand blijft; hij programmeert dagelijks actief mee en bouwt aan de AI-tools waarmee de wereldwijde gemeenschap zelfstandig met robotica aan de slag kan. En het belangrijkste principe daarin? Alle tools worden volledig opensource vrijgegeven.

Van mechatronica naar de AI-kruisbestuiving

De weg naar zijn huidige rol in Parijs begon met een studie Mechatronica aan Avans Hogeschool. Na zijn studie werkte Kooijmans bij diverse start-ups en scale-ups, waar hij van dichtbij zag hoe snel machine learning zich ontwikkelde. Gefascineerd door de mogelijkheden besloot hij acht maanden lang als zelfstandige te pionieren. Zijn doel: betaalbare hardware ontwikkelen om de commerciële stand van zaken in de robotica te testen.

In die periode kruiste zijn pad dat van Remi Cadene, voormalig leider van Tesla’s humanoïde robotprogramma en oprichter van LeRobot, onderdeel van Hugging Face. Kooijmans blikt terug op die periode: ,,Het was het prille stadium van robotica. We hebben binnen onze community gewoon een grote groep mensen die samenwerken om de problemen rondom robotica en data op te lossen.’’ Via de opkomende onlinecommunity rond GitHub, Discord en Twitter vond de match plaats, waarna Kooijmans zich formeel bij het team voegde.

Zijn passie voor het vak zit diep geworteld in de combinatie van disciplines. ,,Robotica maakt dat je in veel dingen je ei kwijt kunt en er best diep in moet gaan: technisch, mechanisch, softwarematig, elektrisch. En ik vond intelligentie, wat ons als mens intelligent maakt, ook altijd heel interessant. Een paar jaar geleden was er een soort crossover tussen die twee. Uitvogelen wat ons als mens intelligent maakt en dat combineren met robots die bewegen en dingen kunnen doen, wekt echt mijn interesse. En er zit ook iets idealistisch achter: als je kijkt naar de wereldproblemen, is het nodig om hier iets mee te doen."

Werken in de Parijse techhub

Tegenwoordig werkt Kooijmans vanuit Parijs, dat inmiddels is uitgegroeid tot een van de belangrijkste techhubs in Europa. Het geeft hem een kick om te werken tussen jonge, gedreven AI-pioniers. Het maken van impact is het uitgangspunt bij Hugging Face.

Kooijmans legt uit: ,,Als iemand een goed idee heeft en denkt dat hij er binnen een paar weken iets mee kan of dat het impact toevoegt, dan mag diegene dat bouwen. Alles gaat over impact in de community.’’ Plannen voor de hele lange termijn maken ze dan ook bewust niet. De dynamiek in het AI-veld is zo hoog dat een roadmap die verder kijkt dan drie maanden simpelweg niet realistisch is. ,,En dat moet je ook niet willen’’, voegt hij toe.

Het dagelijks werk van het team bestaat uit een voortdurende wisselwerking met de community. Na de ochtendcheck van Slack, GitHub en met name Discord, het kloppende hart waar de achterban vragen stelt en problemen meldt, besteedt het team de rest van de dag aan programmeren, het toevoegen van nieuwe functies en het integreren van de nieuwste modellen in de bibliotheek. Tussendoor overlegt het team continu over de laatste doorbraken op sociale media en wat die betekenen voor de koers van het team.

Lees ook: Speciale aflevering van Revolutie Robotica te zien op RTL Z

Gereedschap voor de robot van de toekomst

Om de positie van Hugging Face goed te begrijpen, maakt Kooijmans een vergelijking met taalmodellen (LLM’s). Hugging Face is enerzijds de centrale hub waar modellen en datasets worden verzameld, maar herbergt anderzijds gespecialiseerde Science- en opensourceteams. Waar het bekende Transformer-team de softwarebibliotheken levert waarmee ontwikkelaars modellen zoals DeepSeek kunnen draaien en finetunen, doet Kooijmans’ team precies hetzelfde voor robotica.

Op dit moment ligt de nadruk vooral op end-to-end learning en fysieke manipulatie: het gecontroleerd laten grijpen en bewegen van objecten. Volgens Kooijmans is dit momenteel de grootste uitdaging in de robotica. Om die drempel te verlagen, werkt Hugging Face nauw samen met initiatieven zoals Pollen Robotics, de maker van de Micro Duck.

Door ontwerpen voor goedkope hardware vrij te geven, zoals die voor de kleine minirobot, de SO-ARM100 en recent de Micro Duck, hopen ze de technologie zo toegankelijk te maken dat zelfs kinderen er op school mee kunnen leren bouwen.

De kanteling: waarom het nu wél snel gaat

Bij de presentatie voor Future Pulse vertelt Kooijmans dat robotica de afgelopen 6 maanden in een enorme stroomversnelling is gekomen. ,,Twee of drie jaar geleden kende je de hele onderzoekscommunity binnen de AI-robotica wel. Dat is nu absoluut niet meer zo. Er stroomt enorm veel kapitaal binnen en er zijn veel meer bedrijven mee bezig. Elke dag komt er wel een nieuw model of nieuw onderzoek uit. Het filteren van wat bruikbaar is, is lastiger geworden, maar de vooruitgang gaat daardoor wel razendsnel.’’

Die versnelling zit niet zozeer in de mechanica, maar in de ontwikkeling van het ‘brein’ van de robot. ,,Een jaar geleden zou ik nog voorzichtiger zijn geweest over de tijdlijn, maar door de stappen die we dit jaar hebben gezien qua brein, realiseer ik me dat het echt binnen vijf jaar kan gebeuren. Dat je een robot hebt die de vaat kan doen of de keuken schoonmaakt.’’

Dat betekent niet dat consumentenrobots morgen al in de winkel staan. Kooijmans verwacht dat de pioniers binnen een half jaar de eerste consumentenrobots gaan verschepen, maar nog met strikte veiligheidsmarges en ‘guardrails’. Als de robot vastloopt, zal er op afstand een mens moeten inloggen of ondersteuning moeten bieden. Toch noemt hij de potentie en de markt te groot om nu niet al in de praktijk te gaan testen en leren.

Leren door demonstratie: van code naar data

Een fundamentele verschuiving in AI-robotica is dat robots niet langer handmatig regel voor regel worden geprogrammeerd. Tegenwoordig leren ze via imitatie (imitation learning). Een operator toont de taak, zoals het opvouwen van een T-shirt of het grijpen van een object, en de robot leert op basis van camerabeelden en fysieke acties het menselijk gedrag over te nemen.

Nieuwe doorbraken met Vision-Language-Action (VLA) en World Action Models maken het zelfs mogelijk dat een robot leert via een eenvoudige video-instructie van een mens. ,,Taken verschuiven van code naar data’’, legt Kooijmans uit. Binnen de community zijn al duizenden gedeelde datasets te vinden, waardoor ontwikkelaars niet vanaf nul hoeven te beginnen, maar direct op bestaande modellen kunnen voortbouwen.

Lees ook: Gedeputeerde Van Gruijthuijsen op Future Pulse: ‘Brabant wil keyplayer zijn in robotica’

De menselijke maat en maatschappelijke impact

Hoewel de technologie snel vordert, ligt de echte uitdaging volgens Kooijmans in de maatschappelijke acceptatie en de interactie tussen mens en machine. Hij distantieert zich van de techno-optimisten die overal zo snel mogelijk miljoenen robots willen neerzetten.

,,Technologieklaar is één, maar hoe wij er als mensen mee omgaan, loopt echt achter’’, stelt hij. ,,Hoe moet een robot bijvoorbeeld achterhalen dat als jij je favoriete blouse hebt, die niet in de wasmachine moet, maar uit die zak moet blijven? En hoe gaan we er praktisch mee om? Wordt een robot een individueel bezit zoals een auto, of komt er tussen twee en vier uur ’s middags een robot langs om even alles schoon te maken en het eten voor te bereiden? Dat zijn vragen die je niet puur technisch kunt oplossen.’’

Ook de impact op de arbeidsmarkt vraagt om nuance. Volgens Kooijmans is de huidige AI-robotica bij uitstek geschikt voor omgevingen met een high mix, low volume: situaties waarin taken continu licht variëren. Voor het miljoenvoudig produceren van exact dezelfde onderdelen blijft traditionele automatisering superieur. Maar in huishoudens, de zorg, de landbouw of flexibele fabricage, waar grote personeelstekorten heersen, kunnen robots de menselijke productiviteit enorm verhogen en gaten opvullen.

Veiligheid: van slimme camera’s tot hardware

Op vragen over veiligheid en de angst dat robots de controle overnemen, antwoordt Kooijmans nuchter. Binnen de sector wordt onderscheid gemaakt tussen de ethische afstemming (alignment) en de fysieke veiligheid.

Op fysiek vlak ligt de sleutel in het slim combineren van camera’s en lichte hardware. In tegenstelling tot de traditionele industriële robotica, die stijf, loodzwaar en gevaarlijk is, werken moderne AI-robots met visuele feedback. ,,Onze menselijke arm is eigenlijk ook niet zo nauwkeurig. Maar we kunnen wel een draad door de naald halen omdat we op zicht kunnen corrigeren. Dat is precies hoe deze AI-technologie op goedkopere robots werkt. Een robot van dertig jaar geleden kon dat niet compenseren, maar nu wel. En het liefst heb ik een robot die qua hardware simpelweg mijn arm niet kán breken, ook al zou hij het willen. Dan praat je over lichte massa’s die bewegen.’’

Wat betreft de angst voor doorgeschoten autonomie of gehackte AI-agents stelt hij gerust. Hoewel alignment cruciaal is, bevindt robotica zich wat data betreft nog in een pril stadium vergeleken met tekstmodellen. ,,Als je nu tegen je robot zegt: ‘pak dat glas op’, en hij beweegt niet eens, dan is er nog niet zoveel gevaar. Laten we het eerst voor 80 procent werkend maken en parallel daaraan de ethische discussie blijven voeren.’’

Lees ook: ‘Zonder robotisering hebben we over tien jaar geen maakindustrie meer’

Waarom opensource de sleutel blijft

Voor de komende 5 jaar heeft Kooijmans een duidelijke missie voor ogen: hij wil de community van nog meer opensourcetools voorzien om te voorkomen dat robotica het exclusieve domein wordt van enkele gesloten techgiganten.

,,Als je kijkt naar de toekomst, wil je meer zeggenschap hebben over de apparaten in je huis’’, besluit Kooijmans. ,,Open source verlaagt de drempel voor mensen om zo’n technologie te omarmen, aan te passen aan hun eigen specifieke wensen en beter af te stemmen op wat zij belangrijk vinden. Waar veel AI-bedrijven nu gesloten worden en naar de beurs gaan, willen wij met robotica hetzelfde bereiken als met opensourcetaalmodellen: dat iedereen hoogwaardige intelligentie kan downloaden en gebruiken. Als we van iedereen ‘bouwers’ kunnen maken, kunnen we met robotica echt een betere wereld creëren.’’

Een oproep aan de praktijk

Kooijmans sluit zijn betoog af met een oproep aan bouwers en de industrie: ,,Wacht niet af, maar begin vandaag. Nederland heeft enorm veel talent, sterke systeemintegratoren en bouwt enkele van de belangrijkste machines ter wereld. Laten we deze AI-technologie hier zelf ontwikkelen en toepassen op onze eigen fabrieksprocessen, in plaats van de intelligentie straks uitsluitend te moeten importeren. Download de tools, verzamel data en word zelf een AI-bouwer.’’

Bekijk ook onze videoserie Revolutie Robotica op Youtube.

Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in en win een robot!