Dat hij geen vervolgopleiding heeft afgerond, houdt Carrillo inmiddels niet meer verborgen. „Ik maak daar zeker geen geheim van. Niet meer”, vertelt hij in Move on Up. Aan het begin van zijn loopbaan lag dat anders. „Mijn studie liep helemaal niet en ik kreeg wel een klein beetje het idee van: shit, straks komen ze erachter.”
Starten bij EY zonder afgeronde vervolgopleiding
Na het gymnasium begon Carrillo aan een werk-studietraject van het NIVRA en Nyenrode. In de praktijk trok het werk al snel al zijn aandacht. „Ik wist eigenlijk vanaf dag één: ik ga niet die opleiding naast deze drukke baan doen. Dat heb ik natuurlijk nooit gezegd, maar dat wist ik wel.”
Carrillo begon onderaan de ladder. „Mijn allereerste werkzaamheden waren kerstkaarten vouwen en de archiefkasten van partners opruimen. Dat waren de eerste zes maanden van mijn carrière.” Daarna mocht hij bestanden kopiëren en eenvoudige controles uitvoeren. Carrillo besloot zijn kennis vooral op de werkvloer op te bouwen. „Vlieguren maken. Met volledige interesse en ook een stukje overgave vol dat systeem in.”
Zijn kracht bleek niet het doorgronden van ingewikkelde accountancystandaarden, maar het opbouwen van relaties. Toen de jaarrekening van een klant onder tijdsdruk kwam te staan, schoof hij bij het hoofd van de administratie aan. „Ik zei: ‘Dennis, weet je wat? Vanavond jij en ik, pizza’s, colaatje. Wij gaan het samen oplossen’.”
Lees en luister ook deze Move on Up: Maarten van den Outenaar kreeg als jonge leidinggevende een ijskoude ontvangst: ‘We pesten je toch weg’
De aantrekkingskracht van een carrière op de Zuidas
Zijn eerste sollicitatiegesprek was nog maar net achter de rug toen Carrillo thuis al een stellige voorspelling durfde te maken. „Ik heb daarna tegen mijn ouders uitgesproken: hier word ik partner.” Hij was zeventien of achttien jaar.
De omgeving maakte direct indruk. „Het was een beetje een Hollywood-scène. Een hoop mensen mooi in pak, corner offices waarin je belangrijke mensen kon zien. Er gebeurde daar gewoon wat. Je voelde dat er geld stroomde en belangrijke dingen besloten werden.”
Carrillo groeide op in een arbeidersgezin. Zijn vader begon bij Albert Heijn als vakkenvuller en werd uiteindelijk supermarktmanager. Zijn moeder werkte in de zorg en klom op tot hoofdverpleegkundige. Hard werken kreeg hij van huis uit mee, maar over een academische loopbaan konden zijn ouders hem moeilijk adviseren.
Bij EY vond hij de structuur die hij zocht. Tegelijkertijd raakte zijn identiteit steeds sterker met zijn carrière verweven. „Je komt in een waanzinnig systeem dat jou alleen maar op een voetstuk aan het zetten is. Als je daar een beetje vatbaar voor bent, en dat was ik vroeger zeker, dan ga je erin geloven. In het sprookje en vooral in jezelf.”
Tekst gaat verder onder de foto.
De impact van zakelijk succes op relaties
Zijn zakelijke succes begon ook zijn privérelaties te beïnvloeden. „Dan bracht ik Zuidas-René naar de keukentafel. Dat werden geen mooie gesprekken. Dat werd dan toch een beetje de arrogante Zuidas-René die met diezelfde energie ook met zijn lieve ouders in gesprek is.”
„Misschien was ik onbewust zelfs een beetje op ze aan het neerkijken. Of in ieder geval op die context.” Zijn moeder corrigeerde hem. „Die ging daar wel tegenin en zei: wat kom jij hier nou brengen, snotaap? Ik ben gewoon je moeder.” Ook vrienden hielden hem een spiegel voor. Een van zijn beste vrienden wilde hem niet meer meenemen naar andere gezelschappen. „Die zei: deze energie wil ik er niet bij hebben.”
De waarschuwingen uit zijn omgeving remden zijn ambitie niet af. „Partner worden was nog steeds belangrijk.” Op zijn dertigste bereikte hij die positie. Enkele jaren later werd hij mede-eigenaar. Juist toen hij zakelijk had verwezenlijkt waar hij als tiener van droomde, werd zijn innerlijke onrust sterker.
“Ik ben vaak genoeg meerdere dagen mijn bed niet uitgekomen”
René Carrillo EY Nederland
Ongelukkig als partner en kampen met het impostersyndroom
Buiten kantoor bood zijn professionele succes weinig houvast. „Als ik de vraag kreeg: wie ben je dan, waar sta je voor? Dan ging het altijd maar over mijn werk en heel zakelijke, materialistische dingen.”
Hoe hij zich in die periode voelde? „Diep ongelukkig.” Achter het beeld van de succesvolle partner ging een andere werkelijkheid schuil. „Ik ben vaak genoeg meerdere dagen mijn bed niet uitgekomen.”
„De hoofdgedachte was: ik ben niet goed genoeg voor deze wereld. Dat is het impostersyndroom waar ik overigens elke dag mee rondloop.” Voor zichzelf had hij aanvankelijk een praktische verklaring. „Ik dacht: ik heb een paar maanden heel hard gewerkt en hard gefeest, de batterij is gewoon leeg. Prima. Een paar dagen opladen en dan zijn we er weer.”
Lees en luister ook deze Move on Up: Vincent Bons zag CIO-rol voor zich, maar werd gepasseerd: ‘Misschien had ik het politieke stuk niet helemaal in kaart’
Zoektocht naar identiteit achter de prestatiedrang
Tijdens een leiderschapsprogramma in Portugal werd Carrillo geconfronteerd met wat hij jarenlang had weggedrukt. Aan de muur hingen foto’s van bekende internationale figuren. De deelnemers moesten iemand kiezen die als hun beschermer of helper zou dienen.
Terwijl de anderen al waren gaan zitten, bleef Carrillo langs de afbeeldingen lopen. „Op een gegeven moment zei ik met tranen in mijn ogen: niemand aan die muur kan mij helpen.”
Die uitspraak vormde het begin van een zoektocht naar wat er onder zijn prestatiedrang zat. „Toen wist ik: er zitten ergens een paar laagjes die ontvouwd moeten worden.” Hij begon aan zichzelf te werken en ontdekte hoeveel van zijn zekerheid afhankelijk was geweest van zijn carrière.
“Ik heb tien, vijftien jaar lang verankering geveinsd, maar dat was het helemaal niet. Het was verdoving”
René Carrillo EY Nederland
Focus op persoonlijke ontwikkeling en mensgericht leiderschap
Zijn huidige leidinggevende verwoordde de verandering die hij bij Carrillo zag. „Hij zei: ik zie dat je langzaam je oude jasje van de harde zakelijke kant, de hiërarchische instelling en als het moet tachtig uur werken, aan het uitdoen bent.”
Die stijl maakte geleidelijk plaats voor meer aandacht voor de mens, verbinding, plezier en een veilige omgeving. „Hij zei: dat jasje staat je veel beter.”
Volgens Carrillo levert die verandering hem ook zakelijk meer op. „Ik ben veel beter in staat om mijn persoon in mijn passie, namelijk mijn werk, te brengen. Dan kom ik erachter dat één plus één drie is.” De prestatiedrang is niet verdwenen, maar bepaalt niet meer volledig wie hij is.
Nu houdt hij jongere medewerkers eerder die spiegel voor. „Ik probeer hen te helpen om niet in dezelfde valkuil te stappen als ik: te laat beginnen met je eigen ontwikkeling en je eigen identiteit bepalen als mens. En hoe je die vertaalt naar de zakelijke omgeving.” Zijn advies aan jonge professionals sluit daarop aan: „Laat je niet in een hoekje duwen en bouw je eigen sprookje.”
Lees en luister ook deze Move on Up: Visa-topman Jos van de Kerkhof: ‘Ik moet mijn moment voor mezelf hebben om op te laden en er dan voor te gaan’
In Move on Up vertelt René Carrillo ook over zijn rol als Private Markets Leader bij EY Nederland, waarom hij als leider uitgesproken wil blijven en hoe hij zijn positie gebruikt om meer ruimte te maken voor talent dat niet aan het traditionele profiel voldoet.
Of bekijk op YouTube:
Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in:
