AI dicteert ons schrijven: waarom Cor Hospes weigert zijn eigen schrijfstijl op te offeren

Stom, echt, ik vind dat echt zo stom. Dat ik onbewust mijn schrijven ga aanpassen. Omdat mensen misschien anders denken dat mijn tekst uit een AI-machine komt.

Ik ben bezig met een boek over hoe jij als bedrijf in AI-antwoorden genoemd en geciteerd kunt worden. Tijdens het nalezen van het hoofdstuk over smaak, nota bene, stuitte ik op een paar typische ChatGPT-zinnetjes.

Mijn eigen schrijfstijl ineens verdacht

‘Het gaat niet langer om wat je maakt, maar om wat daaraan voorafgaat.’ Inderdaad, je herkent de ChatGPT-formule: Niet X, maar Y. Dan mijn worsteling. Laten staan of laten gaan?

De drieslag. Ik ben er gek op, die stijlvorm. Net zoals al die woordvoorspelmachines, blijkt. Ik gebruik die stijlvorm al decennia. En nu zit ik te dubben en te dimdammen of ik deze zin moet vervangen: ‘Zonder anker, zonder centraal thema, zonder onderliggend groter idee’. En ik kom in mijn hoofdstuk nog een paar drieslagen tegen.

Ben ik verdorie alweer verdacht. Maar moet ik mijn eigen schrijfstijl slachtofferen vanwege taalmodellen? En dan van de drieslag omschakelen naar de tweeslag of vierslag?

Lees ook: De omslag naar een nieuwe maatschappij is volgens Jan Rotmans onontkoombaar: ‘We staan op een kantelpunt’

Typo’s als bewijs van menselijkheid

In Wired las ik het artikel: ‘More Typos, Few Em Dashes: Writers Are Creating an Anti-AI ‘Literary Counterculture’. Over schrijvers die er alles aan doen om maar niet als AI te klinken. Ook zij wijzen op de drieslag, de lijdende vorm, ‘niet X, maar Y’ en de em dash, het gedachtestreepje.

Kennelijk is het grote vermijden al begonnen. Daarom kiezen schrijvers voor extra eigenzinnigheid, aldus Wired. Voor specifieke anekdotes uit de eerste persoon en excentrieke vergelijkingen. Om maar te onderstrepen dat dit tekstuele geploeter echt door een mens is verricht.

Ook redacteuren moedigen schrijvers aan ‘menselijker te zijn’ en meer conversationeel te schrijven. Met meer flux de bouche.

Dank, maar dat doe ik al. Maar wat als iedereen ineens dat bouche-toontje overneemt? Dan gaan taalmodellen ook dat herkennen en verwordt babbeltaal tot een nieuwe Claude-norm.

En geloof het of niet: er zijn mensen die opzettelijk schrijffouten in hun teksten zetten. Typo’s als bewijs van menselijkheid: is dat nou wat we willen? Met onderaan je tekst, om het nog echter te laten lijken, ‘Sent from my iPhone’.

Lees ook: Storytelling, branding en digitale PR: hoe je vanuit een verhaal bouwt aan AI-zichtbaarheid

Vandaag menselijk, morgen de nieuwe AI-norm

Het heeft iets komisch. Als we allemaal hetzelfde doen om niet als AI te klinken, kan de volgende AI-generatie weer als AI klinken. Dat kan weer zorgen voor een volgende tegenreactie enzovoorts.

Intussen zijn ze bij ChatGPT en Claude begonnen gedachtestreepjes in hun machineteksten te vermijden. Omdat de em dash hen direct AI-verdacht maakt. Dat is fijn, want dan kan ik dat weer gebruiken. En zo gaat ChatGPT over een tijdje vast de drieslag uit AI-teksten weren. Om die in te wisselen voor een andere (tegen)stijlvorm.

Veel schrijvers zijn intussen een anti-anti-beweging begonnen, begrijp ik. Die X-Y-zinsconstructie en de drieslag zijn op zichzelf geen AI-signalen, vinden ze. Dat worden ze pas als ze te vaak rigide en voorspelbaar in teksten opduiken.

Laat mij lekker babbelschrijven

Dus fuck AI. Als ik mijn stijl moet veranderen om te bewijzen dat ik geen machine ben, laat ik diezelfde machine verdorie alsnog bepalen hoe ik schrijf. En hoezo moet ik mij door een machine laten voorschrijven hoe ik als mens hoor te klinken? Dat is toch de wereld op z’n kop?

Laat mij lekker babbelschrijven in mijn eigen tone of voice. Als daarin af en toe een ChatGPT-dingetje doorklinkt, ja, dan is dat niet anders. Waarom zou je moedwillig anders willen klinken als je bent?

Voor schrijvers bestaat maar één regel. Schrijf goed. En gebruik daarbij je eigen stem. Om een eigen mening, visie of verhaal te verwoorden, versterkt dat ook nog eens je vindbaarheid en citeerbaarheid in AI-antwoorden.

Lees ook: Storytelling bij presenteren: zo pak je de zaal vanaf seconde één

Een machine heeft geen herinneringen

Een woordjesmachine kan misschien je stem nabootsen. Niet de ervaringen, herinneringen en gevoelens waaruit die voorkomt. Want nee, ChatGPT en Claude kennen het gevoel van het eerste lentezonnetje, de water-in-je-mond-opwekkende geur van gebakken pancetta en de glimlach van mijn dochter na een leuk feestje niet.

Het blijft een geruststellende gedachte. Dat AI nooit kan tippen aan het bijzondere en eigenzinnige dat van ons mensen maakt. Niemand hetzelfde. Iedereen anders. In zijn eigen stijl.

Make love not content.

Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in: