Wil je een authentieke leider zijn? Vertel dan over een ongebruikelijke keuze die je persoonlijk iets heeft gekost

Wie is hier niet authentiek?

Stel een zaal vol leiders de vraag wie van hen niet authentiek is. Er gaat geen hand omhoog. Dus zijn we allemaal authentiek, ieder op onze eigen manier.

Wie bepaalt wat authentiek leiderschap is?

Maar wie bepaalt eigenlijk wat authentiek is? Die vraag vind ik interessant. Want als iedereen zichzelf authentiek vindt, zegt het woord misschien steeds minder.

Ik denk dat het in veel gesprekken over authenticiteit ook over openheid gaat. Durf je in een zakelijke omgeving te vertellen wat je raakt en wat je hebt meegemaakt? En durf je te zeggen wat je anders had moeten doen?

Dat laatste vind ik zelf het spannendst. Ik heb inmiddels ook wel een rijtje met dingen die ik anders had moeten doen. Of de uitkomst dan anders was geweest, weet ik niet. En soms denk ik: ik heb ook het nodige te vertellen. En meteen daarna vraag ik me af: is LinkedIn daar het kanaal voor? En wat wil ik daar zelf mee bereiken? Alles wat ik publiceer is continu een afweging. Te abstract schrijven en altijd maar over een ander... Dat voelt ook bij mij niet goed.

Het verschil tussen tegenslagen en persoonlijke keuzes delen

Onlangs las ik in Harvard Business Review over een onderzoek dat precies over deze vraag gaat. Vier onderzoekers deden tien experimenten met ruim 2.000 deelnemers. Een leider die over een tegenslag vertelt, krijgt vooral medeleven. Mensen ervaren hem daardoor nauwelijks als authentieker.

Een leider die uit zichzelf vertelt over een ongebruikelijke keuze die hem persoonlijk iets heeft gekost, wordt wél als authentieker gezien. Hij krijgt ook meer steun.

Wat zegt dat? Voor mij zegt het dat openheid betekenis krijgt wanneer je iets van jezelf laat zien: wat je hebt gekozen, waar je verantwoordelijkheid voor neemt en wat je anders had willen doen.

Een tegenslag kan je overkomen. Mensen leven dan vooral met je mee. Bij het delen van een keuze of een gebeurtenis laat je bovendien zien wie je bent en waar je voor staat.

Daarom vind ik het rijtje met dingen die ik anders had moeten doen waardevoller dan een verzameling verhalen over wat er misging. Het zijn mijn eigen keuzes geweest, soms bewust, veelal onbewust.

Lees ook: Ineke Kooistra: ‘Wie omzetgroei als prestatie viert, kijkt naar het verkeerde getal’

Het juiste moment voor kwetsbaarheid en openheid

En dan het belangrijkste voor mij: alles heeft tijd nodig. Authentiek zijn betekent niet dat je zo open moet zijn dat iedereen alles van je mag weten. Sterker nog, communicatie heeft ook een moment.

Sommige situaties hebben tijd nodig. Omdat de essentie of de context anders kan blijken te zijn dan je aanvankelijk dacht. Wie te vroeg vertelt, vertelt soms een verhaal dat later niet meer klopt.

Ook dat lees ik terug in het onderzoek. Het effect was het sterkst bij leiders die hun positie al hadden opgebouwd. Dat suggereert dat ongebruikelijke openheid beter wordt ontvangen wanneer er al een basis van geloofwaardigheid ligt.

Ik schrijf vaak over de seizoenen van leiderschap. Misschien geldt dat ook voor openheid. Niet alles hoeft meteen gedeeld te worden. Ook openheid heeft een moment waarop zij betekenisvol wordt.

Lees ook: Waarom 1 op de 3 mensen het nieuws ontwijkt en deze miljardair daar miljoenen mee verdient

Welke keuzes deel je met anderen?

Voordat je iets deelt, helpt het om daar even bij stil te staan. Met wie deel je het en voor wie doe je dat? En vooral: wat doet het voor een ander en wat doet het voor jou?

Die laatste vraag is belangrijker dan je misschien denkt. De onderzoekers zagen dat keuzes waarbij anderen de prijs betaalden, de leider juist vertrouwen kostten. Openheid over jezelf is iets anders dan openheid ten koste van een ander.

De vraag: wat staat er op jouw rijtje met dingen die je anders had moeten doen? En met wie heb je dat al gedeeld?

Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in: