CEO van een miljoenenbedrijf: ‘Ik ben geen ondernemer geworden om manager van mensen te worden’

Het drietal is samen met negen andere ondernemers genomineerd voor de EY Entrepreneur Of The Year award, de meest prestigieuze ondernemersprijs van Nederland. De winnaar wordt op 9 december bekendgemaakt tijdens de finale van de 30e editie van EY Entrepreneur Of The Year, in ORYN (voormalig Studio21) in Hilversum.

Tot die tijd volgen de kandidaten samen een mentorprogramma. Onderdeel daarvan is een vierdelige Round Table-serie waar alle genomineerden in verschillende samenstellingen aanschuiven om met elkaar in gesprek te gaan. Het hoofdonderwerp in deze tweede aflevering: loslaten.

Leren loslaten

Het is een onderwerp waar alle drie de ondernemers over mee kunnen praten. Josh Veldhuizen, oprichter van modemerk JOSH V, trapt af. Afgelopen jaar zette ze een spannende stap door een CEO aan te stellen. Veldhuizen deed dat eerder in haar carrière ook al, maar dat bleek geen succes. „Het was een hele dure les voor mij, dus ik heb jarenlang gezegd dat ik dat nooit meer zou doen.”

Maar alleen aan het roer van een snelgroeiend bedrijf staan heeft ook nadelen, en dus hield ze sindsdien haar oren en ogen toch open. „Ik had een heel duidelijk profiel voor ogen. Een vrouw die mij niet alleen goed zou aanvullen, maar van wie ik ook echt nog iets nieuws kon leren.” Uiteindelijk vond Veldhuizen haar. „Nu ben ik creative director, een rol die me veel beter past dan die van CEO.”

Waar de oprichter van het modemerk eerder overal bij betrokken was, alles micromanagede en altijd zelf het voortouw nam, durft ze het bedrijf nu echt door haar CEO te laten runnen. Al ging dat niet over één nacht ijs. „Ik dacht altijd dat mijn manier de beste was en heb echt moeten leren loslaten.”

Ondernemerschap stimuleren

Marnix Stokvis, oprichter van Aquablu, ontdekte dat zijn rol vooral veranderde naarmate zijn bedrijf groter werd. Aquablu, dat een slim AI-gedreven waterdispensersysteem op de markt bracht, groeide sinds de start in 2018 uit tot een succesvol miljoenenbedrijf. „In het begin deed ik alles zelf”, vertelt Marnix. „We hadden een klein team en waren veel aan het proberen en aan het leren. Nu ben ik veel meer bezig met waar we in de toekomst naartoe willen en hoe we daar komen.”

Stokvis en zijn mede-oprichter Mark vinden het belangrijk dat hun, inmiddels honderd, medewerkers de vrijheid hebben om te experimenteren, fouten te maken en altijd te kunnen blijven groeien. Anders gezegd: ze willen een bedrijf zijn waar ze zelf rond hadden willen lopen als ze ergens in dienst waren gegaan.

„Ik ben geen ondernemer geworden om manager van mensen te worden. We willen echt een cultuur waarin ondernemerschap wordt gestimuleerd. Waar geen plafond zit aan je salaris, je groei of de rollen die je kunt vervullen. We hebben een structuur neergezet waarin mensen echt beloond kunnen worden op basis van impact. Niet op basis van tijd.”

Zo vader, zo…

Voor Pleun Opperman, CEO van HR- en salarisadministratiebedrijf Parakar Group, was de weg omhoog én de weg naar ‘loslaten’ heel anders dan die van haar tafelgenoten. Ze begon niet zelf een bedrijf, maar nam Parakar Group op jonge leeftijd van haar vader over.

„Van tevoren dacht ik: hoe anders kan ik nou zijn dan mijn vader? Ik ben door hem opgevoed, we hebben dezelfde normen en waarden, volgens mij lijken we heel erg op elkaar. Maar ik kwam er al snel achter dat we heel andere type leiders zijn en dat pakte goed uit. De fase waarin we nu zitten past heel goed bij mij als persoon en vergt iets heel anders dan de periode waarin mijn vader nog in het bedrijf zat.”

Vorig jaar is Opperman, naast CEO, ook moeder geworden. „De grootste verandering sindsdien is dat ik nog meer energie voel om er wat van te maken. Ik heb nu iemand voor wie ik de legacy wil voortzetten. Bovendien ga je ook relativeren als je een kind hebt gekregen. Wat vind ik nou echt belangrijk in het leven? En daarbij kwam niet alleen mijn kind, maar ook het bedrijf sterk naar voren.”