David Hockney groeide op in het grauwe, grijze Bradford in Yorkshire. In 1964 vloog de Britse schilder voor het eerst naar Los Angeles. Hij was 26 jaar. Vlak voor de landing keek hij naar beneden en zag overal turquoise zwembaden. Voor hem was een privézwembad een luxe. Voor de Californiërs niks bijzonders. Een zwembad hoorde bij hun woning zoals een Gamma-schutting bij een Nederlandse achtertuin.
Hockney kon zijn ogen niet van de zwembaden afhouden. Hij was gefascineerd door het kleurenspel op het bewegende water. Het licht dat het op water danste. De Californiërs hadden die zwembaden elke dag voor hun neus. Ze hadden een Engelsman nodig om ze te zien.
“Wat voor jou gewoon is, is voor een ander bijzonder”
Cor Hospes O.a. expert storytelling
Waardevolle vakkennis op de werkvloer
Zo werkt het binnen een bedrijf ook. Hoe langer je ergens werkt, hoe gewoner alles wordt. De Interpolis-vochtspecialist ziet direct of witte muuruitslag het gevolg is van een bouwfout of leefgedrag. Niks speciaals, toch? De Van der Valk-inkoper voelt na een testje al welke matrassen na een jaar inzakken, ja, logisch. De DekaMarkt-supplychainplanner weet exact hoeveel kratten aardbeien hij moet bestellen om lege schappen en overschotten te voorkomen. Gewoon, dagelijks werk.
Lees ook: Storytelling bij presenteren: zo pak je de zaal vanaf seconde één
Maar wat voor jou gewoon is, is voor een ander bijzonder. Ik werd als journalist weleens uitgenodigd om een dag in een bedrijf rond te lopen. Te neuzen, te kletsen en vooral te luisteren. Als een reisjournalist in Isfahan op zoek naar verhalen. Ik kwam met stapels weetjes en bijzonderheden terug. Voor mensen binnen het bedrijf waren het vanzelfsprekendheden. Schouderophaalkennis. Voor buitenstaanders verhalen.
Verborgen kennis publiceren en delen
Waarom altijd nieuwe dingen bedenken? Soms hoef je alleen maar opnieuw te kijken naar wat er allang is. Naar de kennis en ervaring, en het vakmanschap van je medewerkers. Ontwerpkeuzes, productoplossingen, werkwijzen, slimmigheidjes. Zolang die kennis in een hoofd, spreadsheet of op de werkplaats blijft, kan geen enkele AI-zoekmachine er iets mee. Pas wanneer je die vastlegt en publiceert, krijg je informatie die gevonden en gebruikt kan worden.
Dat is niet onbelangrijk. Er zit een verschil tussen iets weten en het zo opschrijven dat het ook de moeite waard is om te lezen, bekijken of beluisteren. Hockney zag in Californië zwembaden waar de inwoners allang niet meer naar omkeken. Hij schilderde die op zo’n manier dat anderen ernaar wilden kijken, én ervoor miljoenen wilden betalen. Schouderophaalkennis is één ding. Maar er zo over vertellen dat anderen erover blijven praten, is iets anders.
“Je hebt iemand nodig die de zwembaden in je bedrijf ziet”
Cor Hospes O.a. expert storytelling
Van vakkennis naar een sterk verhaal
Hockney had niet genoeg aan zijn blik. Hij had ook zijn schildersoog nodig om anderen te laten zien wat hij zag. Voor jouw kennis geldt hetzelfde. Je hebt een monteur met dertig jaar vakmanschap. Een verkoper met praktijkervaring die in geen enkel salesboek beschreven staat. Een onderzoek dat iets verklaart waar anderen al jaren overheen kijken. Prachtige grondstof. Maar dat is nog geen verhaal.
Lees ook: Storytelling, branding en digitale PR: hoe je vanuit een verhaal bouwt aan AI-zichtbaarheid
Je moet interviewen, doorvragen. Schrijven, schrappen. Een scène vinden. Voorbeelden verbeelden. Zinnen vinden die anderen van je willen stelen.
Je hebt iemand nodig die de zwembaden in je bedrijf ziet.
Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in:
