Als er iets deze zomer kraakhelder is, dan is het dat we inmiddels midden in een klimaatcrisis zitten. Waar we zo goed als niets tegen doen. Ontkennen? Wanhopen? Paniek?
“Hoe lang weten we eigenlijk al dat we in een exponentieel oplopend tempo ons klimaat aan het vernietigen zijn?”
Ik heb geen idee waarom we dit als mensheid over ons heen laten komen. Misschien hebben we het al opgegeven. Hoe lang weten we eigenlijk al dat we in een exponentieel oplopend tempo ons klimaat aan het vernietigen zijn?
Overigens, de planeet zelf zal daar weinig last van hebben. Die bestaat al 4,5 miljard jaar, terwijl mensen zoals wij er pas zo’n 60.000 jaar rondlopen. Met een geweldige vaardigheid om onszelf te laten uitsterven.
We hebben al zes keer eerder enorme klimaatveranderingen met massa-extincties meegemaakt, zoals dat heet. Waarbij soms bijna al het leven op aarde uitstierf. En weer opnieuw begon.
Onlangs stond er in NRC een intrigerend artikel waarin wetenschappers probeerden aan te tonen dat er wellicht al eens eerder beschavingen op aarde zijn geweest zoals we die momenteel kennen, met de mens als middelpunt.
Hoe lang weten we dit al? Dat was mijn eerdere vraag.
Lees ook: Triodos-econoom slaat alarm: 'Nederlandse economische groei verdampt door extreme hitte'
Aandeelhouderswaarde dicteert de strategische koers
In 1991 maakte Shell een educatieve film, genaamd Climate of Concern, waarin de risico’s van klimaatverandering haarfijn zijn uitgelegd. Sinds ongeveer 1981, dus nu zo’n 45 jaar geleden, weet Shell dat CO2-uitstoot door fossiele brandstoffen tot klimaatverandering kan leiden.
“Maar mij is duidelijk dat de huidige leiding van het bedrijf voor aandeelhouderswaarde heeft gekozen”
Of Shell iets met die kennis heeft gedaan of die zelfs heeft verzwegen, is al lange tijd juridisch onderwerp van debat.
Maar mij is duidelijk dat de huidige leiding van het bedrijf voor aandeelhouderswaarde heeft gekozen. Dat noemt men in de VS shareholder primacy. En dat betekent dat de belangen van de aandeelhouders voor andere belangen gaan.
Die andere belangen zijn bijvoorbeeld die van de klanten, de medewerkers, de natuur en de mensheid. Al die andere partijen noemen we de ‘stakeholders’.
Afscheid van het Rijnlandse stakeholder-model
Shell is dus een typisch voorbeeld van het zogenoemde Anglo-Saksische model. In tegenstelling tot het enigszins in de vergetelheid geraakte Rijnlandse model, dat staat voor bredere belangen van stakeholders.
Nu stoot Shell haar duurzame-energieprojecten af. Een veeg teken. Het bedrijf geeft aan duurzame energie te willen blijven verhandelen, dus te kopen en te verkopen. Alsof we daar wat mee opschieten zeg!
Weer typisch Angelsaksisch: als er iets mee te verdienen valt, doen we het, anders niet.
Extreem weer
Als walnotenboer in Zuidwest-Frankrijk hebben we immens veel last van de onberekenbaarheid van het klimaat: droogte, plotselinge hevige stormen en stortregens, bosbranden en late vorst zorgen voor mislukte oogsten en tasten daarmee de voedsel- en watervoorziening aan.
Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in:
