Ooit overtraind als topsporter, nu algemeen directeur: de les die Kaya de Lange (BeFrank) leerde over áltijd maar doorgaan

In Move on Up vertelt de winnaar van de Young Captain Award 2025 waarom ze bewust voor die stretch koos. Wat die stap haar ook leerde: leiderschap zit niet alleen in gas geven, maar soms juist in op tijd afstand nemen.

Het moment waarop ze voelde: nu ligt het bij mij

Na vijftien jaar in de financiële sector maakte De Lange de overstap naar BeFrank als algemeen directeur. Ze kende de wereld van binnenuit, wist hoe grote organisaties werken en had haar sporen verdiend bij onder meer Delta Lloyd, OHRA en Nationale-Nederlanden. Toch wilde ze opnieuw worden uitgedaagd. „Ik ben best wel nieuwsgierig en ik werk al lang voor hetzelfde bedrijf”, zegt De Lange. „Ik had heel erg behoefte om naar een wat kleinere organisatie te gaan.”

Lees en luister ook deze Move on Up: ‘Jeetje, dat ze jou daarvoor voor hebben bedacht’, kreeg Suzan van Zutphen (ASML) te horen over haar promotie binnen Schiphol

Bij BeFrank vond ze precies wat ze zocht: een kleinere omgeving, een bredere rol en voor het eerst de volle eindverantwoordelijkheid. „Ik vind het heel leuk om een hele keten te managen”, vertelt ze, „en ik vind het belangrijk om met de strategie bezig te zijn, maar ook echt de organisatie en operatie te snappen.” De stap bracht haar terug naar de pensioensector, midden in de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel. „Dat vond ik best een spannende stap destijds hoor. Het voelde wel weer even als een stretch.”

Hoe groot die stretch was, merkte ze in haar eerste weken direct. Zelfs bij de introductie aan het bedrijf. „Toen klopte mijn hart wel eventjes wat sneller”, blikt ze terug. Maar het moment dat haar echt is bijgebleven, kwam iets later. Er moest worden getekend onder een groot contract. „Ik keek even om me heen en dacht: oh ja, dit is het dan.”

Dat De Lange vorig jaar ook nog de Young Captain Award won, maakt haar verhaal extra interessant. Die prijs kijkt niet alleen naar carrièretempo, maar ook naar visie en leiderschap. Zelf zegt ze dat het traject haar dwong om scherper na te denken. „Ik heb heel vaak het nieuws, de kranten en berichten gelezen als de feiten. Maar wat er hier gebeurde, is dat ik dacht: wat vind ík er nou eigenlijk van?”

Toen comfort begon te schuren

De overstap naar BeFrank kwam niet voort uit onvrede. Integendeel. Juist omdat ze haar vakgebied en omgeving zo goed kende, begon het te wringen. „Ik denk dat binnen dezelfde context werken het gevoel kan geven dat je niet volledig je learning curve behaalt”, zegt De Lange. „Ik vind leren superbelangrijk. Dus ik denk dat het heel gezond is om na te denken over of je je verder kan ontwikkelen in een andere omgeving.”

Lees en luister ook deze Move on Up: Martijn Tomassen (CCO YoungCapital) heeft een coach van 26: ‘Ze zegt dat ik soms boomer-gedrag vertoon’

Dat verlangen om zichzelf in een andere setting neer te zetten, loopt als een rode draad door haar verhaal. De erkenning van de Young Captain Award was mooi, maar veranderde voor haar niet de kern. Ze blijft zichzelf dezelfde vraag stellen: leer ik nog genoeg, of weet ik het hier inmiddels te goed?

De schaduwkant van altijd vooruit willen

Haar drive bracht De Lange ver, maar kent ook een duidelijke schaduwkant. „Ik kan echt wel te veel werk of hooi op mijn vork nemen. En dat kan er ook toe leiden dat ik echt ziek word.”

Dat zit voor haar niet alleen in hard werken, maar ook in de neiging om te veel zelf te willen oplossen. „Als ik iets niet gedaan krijg zoals ik dacht dat het zou moeten, dan heb ik best wel de neiging om het dan zelf te gaan doen”, zegt ze. „En dat moet je niet doen.”

Juist daarom bouwde ze iets in wat klein klinkt, maar voor haar essentieel is: elke maand een uur wandelen, alleen, om afstand te nemen van de operatie. Niet als luxe, maar als ingreep. Voor De Lange is dat geen vrijblijvende gewoonte, maar een manier om te voorkomen dat haar neiging om altijd door te gaan tegen haar gaat werken. „Ik bouw echt wel iedere maand één uur in”, zegt De Lange. „Dan ga ik een wandeling maken en nadenken: ben ik nou eigenlijk nog met de juiste dingen bezig en ben ik nog happy in deze job?”

Voor De Lange is dat het verschil tussen hard werken en goed blijven sturen. Zodra dat reflectiemoment verdwijnt, merkt ze het meteen: minder energie, minder overzicht, minder grip. „Dan haal je niet het maximale uit jezelf. En daarmee dus ook niet uit je team.”

Die les kende ze al uit de topsport

Dat patroon zag De Lange al eerder in haar leven terug. In haar studententijd roeide ze op hoog niveau en in 2008 won ze brons op het WK roeien voor studenten. Haar dagen draaiden toen om trainen, studeren, herstellen en opnieuw trainen. „Dat doe je zes dagen in de week en dat is je leven.”

Die periode leerde haar discipline, teamgevoel en resultaatgerichtheid, maar ook dat je jezelf kunt uitputten als je te lang alleen maar vooruit kijkt. „Ik heb echt zó veel getraind dat ik op een gegeven moment overtraind ben geraakt.” De les die ze daaruit meenam, gebruikt ze nog steeds: focus op de lange termijn, niet alleen op de volgende prestatie.

Lees en luister ook deze Move on Up: ‘Twee opeenvolgende klaplongen zorgden voor een snelcursus leren delegeren’: Steffen Brenninkmeyer (KPN) leidt door los te laten

Dat is ook hoe ze nu naar leiderschap kijkt. Niet alleen doorgaan omdat je veel aankunt, maar op tijd uitzoomen om goed te blijven presteren. Of, zoals ze het zelf zegt: „Die stap naar achter moet je blijven doen.”

Dit is slechts een deel van het gesprek met Kaya de Lange. In Move on Up vertelt de algemeen directeur van BeFrank ook over de kracht van generalistisch leiderschap, waarom ze haar jongere zelf zou willen meegeven zich minder van anderen aan te trekken en hoe topsport haar kijk op presteren heeft gevormd.

Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in: