„Er is altijd wat te doen. Het is nooit saai en dat past wel heel erg bij mij.” Voor De Groot zit daar de aantrekkingskracht van Groningen Airport Eelde. Het omgekeerde lijkt haar juist niets. „Ik kan niet werken in een bedrijf waar alles goed gaat en alles loopt zoals het elke dag loopt, gisteren liep en morgen weer gaat lopen.”
Eelde is voor haar nadrukkelijk meer dan een plek voor vakantievluchten. „Wij zijn een luchthaven, ik zeg steeds, van maatschappelijk belang.” Die rol zit voor haar in meerdere dingen tegelijk. „De KLM Flight Academy leidt natuurlijk de piloten op voor de KLM,” maar ook orgaantransplantatievluchten voor het UMCG lopen via Eelde. Daarnaast hebben volgens haar ook Defensie en de politie behoefte aan luchthavencapaciteit. Onderwijs hoort daar net zo goed bij.
,,We zijn heel erg aan het bouwen naar extra onderwijs op de locatie.” Daarna volgt wat daar nu al zit en nog bijkomt: ,,We hebben nu de Noorderpoort-opleiding luchtvaartdienstverlening, er komt een droneopleiding en ook een opleiding voor vliegtuigmonteurs.”
Waarom dat zo belangrijk is, maakt ze ook zelf duidelijk. ,,Het is belangrijk dat je mensen bindt aan de regio en ook aan het bedrijfsleven. Daarvoor is zo’n airportcampus, waarbij je bedrijven en studenten bij elkaar brengt zodat ze in een mooie leeromgeving die dingen al doen, heel inspirerend.”
Oneerlijke concurrentie over de grens
Maar juist die positie maakt Eelde volgens De Groot ook kwetsbaar. ,,Wij hebben heel veel last van de vliegbelasting.” Waar grotere luchthavens voller zitten en meer kunnen opvangen, voelt Groningen het volgens haar meteen. ,,Bij ons gaat het direct spelen.”
Ze wijst daarbij op het verschil met Duitsland. ,,In Duitsland wordt de vliegbelasting waarschijnlijk helemaal afgeschaft. En die is nu al een stuk lager.” Voor reizigers wordt de afweging dan snel praktisch. ,,Nu voor Turkije is het 30 euro, maar straks wordt het 45 euro. Dus als je met je hele gezin op vakantie gaat, dan kies je er toch voor om over de grens naar Weeze of Münster-Osnabrück of iets dergelijks te gaan?”
Voor Eelde werkt dat rechtstreeks door in de exploitatie. „Wij verdienen qua cashflow het meeste aan de vakantievluchten.” En dus telt elke keuze van een luchtvaartmaatschappij mee. „Luchtvaartmaatschappijen komen niet naar Groningen omdat ze beter naar Duitsland of andere landen kunnen gaan omdat daar de kosten veel lager zijn.”
In Den Haag begint haar verhaal daarom steeds op hetzelfde punt. ,,Het belangrijkste is dat je gewoon uitlegt wat je doet en waarom je het doet.”
Het ongemakkelijke gesprek niet uit de weg gaan
Een luchthaven leidt ook tot weerstand. De Groot noemt de commissie regionaal overleg, bijeenkomsten in dorpshuizen en de één-op-één-spreekuren die Eelde organiseert. Over die momenten zegt ze: ,,Dat werkt heel erg goed, omdat er veel mensen zijn die het in een grote groep lastig vinden om hun zorgen te delen.”
Niet ieder gesprek verloopt rustig. ,,Ik heb ook wel eens een bijeenkomst meegemaakt waar het helemaal niet zo prettig was, omdat je toch mensen hebt die heel boos zijn en soms ook niet redelijk.” Daarna volgt een zin die veel zegt over die kant van haar werk: ,,Het is geen veilige omgeving, zo voelt dat.”
Toch blijft ze die gesprekken voeren. ,,We blijven mensen, ook als ze boos zijn, uitnodigen.” Meer dan dat kan niet altijd. ,,Want die vliegtuigen vliegen er en die kan ik ook niet laten verdwijnen.”
Lessen uit een onmogelijke missie in Den Haag
De Groot kwam niet vanuit een jeugddroom in de luchtvaart terecht. Haar vader was fysisch chemicus bij Shell en had haar liever een andere richting op zien gaan. Zelf koos ze anders. „Ik dacht ‘nee, ik ga niet doen wat mijn ouders graag willen doen’.” Het werd economie in Groningen met een financiële specialisatie.
Via Schiphol Project Consult rolde ze daarna de luchtvaart in en daar bleef ze lang. Na 12,5 jaar begon het weer te kriebelen. Die volgende stap werd de Belastingdienst. Daar lag een duidelijke opdracht. „Ze hadden een heel grote opgave om de cultuur binnen de Belastingdienst te veranderen.” De gedachte daarachter verwoordt ze zo: „Ze dachten: ‘Als we wat meer mensen van buiten naar binnen halen, dan kunnen we die cultuur wel veranderen’.”
De praktijk bleek weerbarstiger. ,,Toen bleek uiteindelijk dat dat heel moeilijk is.” Waarom? ,,Omdat het een heel grote organisatie is en alles in Den Haag wordt bepaald.” Over de mensen die van buiten kwamen, zegt ze ook: ,,Die werden ook een beetje aan hun lot overgelaten.”
Wat die periode haar vooral opleverde, was scherpte over haar eigen voorkeur. ,,Ik heb dus wel heel veel geleerd van die rol bij de Belastingdienst. Want ik dacht: dit is dus niet wat ik wil. Ik wil veel meer zelf in de regie komen te zitten.” Daarna volgde ook de conclusie. ,,Kan ik de organisatie veranderen? Nee. Oké, dan moet ik maar snel iets anders gaan zoeken.”
Lees ook: Erik-Jan Mares (CEO Zeeman): 'Dingen simpel houden, dat is wat ik van Jan Zeeman heb geleerd'
Terug naar de basis: met de voeten in de klei
Die regie vond ze bij vliegveld Teuge. Het eerste gesprek daar is haar bijgebleven. ,,De wethouder van Apeldoorn zei tegen mij: Meiltje, secretaresses, leaseauto’s, je moet alles zelf doen.” Haar reactie was kort. ,,Dat vind ik ook niet erg.”
Waarom die rol haar zo goed lag, vat ze samen in een zin die blijft hangen. ,,Echt met je voeten in de klei heb ik daar gestaan.” Daarna maakt ze het tastbaar: ,,Op alle aspecten van zo’n luchthaven, of eigenlijk van een MKB-bedrijf, kun je wel zeggen.” Van vergunningen tot financiering tot klanten, tot operationele vraagstukken.” Het was precies het soort werk waar ze naar op zoek was.
Daar tekent zich ook de lijn in haar loopbaan af: niet aan de zijkant blijven, maar dichter op de uitvoering gaan zitten zodra dat kan.
Zachte krachten, harde keuzes
Op de vraag wat haar belangrijkste les over leidinggeven is, antwoordt De Groot zonder omwegen: ,,Het belangrijkste is dat je een goed team hebt.” Daar koppelt ze meteen een harde consequentie aan. ,,Als je in je team iemand hebt die niet functioneert, zou ik er niet te lang over doen om afscheid te nemen.”
Maar ze zegt ook precies wat daarvoor in de plaats moet komen. ,,Zorg dat je een team hebt dat elkaar aanvult.” Dus niet allemaal hetzelfde, maar echt elkaar aanvult.” Daarna werkt ze dat verder uit: ,,Professionele mensen die weten waar ze het over hebben, waar je lekker mee kan discussiëren, waar je veel pret mee hebt, maar waar iedereen wel zijn eigen rol heeft.”
“Zorg dat je een team hebt wat elkaar aanvult.”
Meiltje de Groot Groningen Airport Eelde
Daar hoort voor haar ook vertrouwen bij. ,,Zorg dat je het vertrouwen hebt dat je dingen kunt overlaten aan zulke mensen.” Juist daardoor kan ze zelf verder kijken. ,,Dan geeft het mij heel veel ruimte om heel veel andere leuke dingen te doen.”
Leiderschap is meer dan alleen de koers bepalen
Gevraagd naar de eigenschappen van een goede leider noemt De Groot niet als eerste daadkracht, maar aandacht. Ze verwijst daarbij naar Defensie. ,,Daar zie je heel erg dat de mensen die echt doorgroeien naar de top de meest aardige en vriendelijke mensen zijn, die altijd geïnteresseerd zijn in wat en wie er om hen heen zit.”
Voor haar zit daar iets wezenlijks in. ,,Het is echt heel erg belangrijk dat een echte leider gewoon openstaat voor communicatie met alle mensen om zich heen.” Ze trekt die kring bewust breed: ,,Of dat iemand is die de koffie brengt, of iemand die minister is of wat dan ook.” Maar dat heeft alleen waarde als het oprecht is. ,,Want als het niet echt is, dan werkt het ook niet.”
Ook over zichzelf zegt ze iets dat daarbij past. ,,Ik ben best wel iemand die soms rechtdoor loopt en dan gaan we die kant op.” Vanuit haar omgeving hoort ze dus ook terug dat anderen soms meer meegenomen moeten worden in stappen die zij in haar hoofd al gezet heeft.
Topvrouwen moet je actief vooruithelpen
De Groot sloot zich aan bij SER Topvrouwen en spreekt in het gesprek ook nadrukkelijk uit over vrouwen in leiderschap. Niet als abstract ideaal, maar als een praktische opdracht. ,,Als er ergens een vacature of positie vrijkomt, kijk ik eerst in mijn netwerk: welke vrouwen ken ik die dit zouden kunnen.” De volgende stap is dan eenvoudig. ,,Dan draag ik die voor.”
In de luchtvaart ziet ze beweging. Over de KLM Flight Academy zegt ze: ,,Daar is nu 30 procent vrouw, hoorde ik. Dat was eerst nul.” Tegelijk noemt ze ook meteen een ander punt. ,,Dat is natuurlijk ook wel een puntje van aandacht.” Daarmee doelt ze op de salariskloof.
Ook over de keuzes die vrouwen in sommige sectoren maken, is ze nuchter. ,,Het heeft een enorme impact op je privéleven en daar kiezen vrouwen toch vaak voor om dat dan maar niet te doen.” Juist daarom, vindt ze, moet je vrouwen actief kansen blijven geven.
Een sabbatical? Liever niet
Op de vraag of ze ooit een sabbatical heeft overwogen, antwoordt De Groot kort: „Nee, ik denk dat ik daar niet zo’n behoefte aan heb, omdat ik het gewoon heel leuk vind om te werken en dingen te doen.”
Ze voegt er meteen iets aan toe dat veel zegt over hoe ze naar werk kijkt. ,,Ik ben ook een beetje een workaholic, maar ook omdat ik de dingen doe die ik leuk vind.” Zodra dat niet meer zo is, stopt ze er ook mee, zegt ze zelf met een verwijzing naar haar periode bij de Belastingdienst.
Stilvallen ziet ze niet snel gebeuren. ,,Ik hoop dat ik nog heel lang leuke dingen kan blijven doen.”
Luister en leer van de besten. Elke week spreekt Paul van Riessen in At the Top iemand uit het bedrijfsleven die het écht gemaakt heeft. Over de weg omhoog, de keuzes, de lessen, de momenten waarop alles veranderde. Leiders maken duidelijk wat goed leiderschap anno nu betekent.
At the Top beluister je elke vrijdag van 12.00 tot 13.00 uur op New Business Radio en daarna via de bekende podcastkanalen.
Ontvang elke week het beste van BusinessWise in je mailbox. Schrijf je hier nu gratis in:
